خبرگزاري آريا- شنيده هاي آريا از شاهرود حاکي از آن است که فعاليت يک گروه به اصطلاح عرفاني منحرف در حال گسترش است.

به گزارش سرويس اخبار ويژه خبرگزاري آريا، اين گروه شامل 5 پزشک اين شهرستان مي شود که اخيرا به گروه به ظاهرعرفاني منحرف پيوسته اند. اين افراد براساس عقايد خود، مروج زندگي جمعي بدون قيودات اخلاقي هستند. آنها خود را پيرو "اوشو" رهبر هندي اين فرقه نوظهور معرفي مي کنند. اين عده با برگزاري مراسم هايي تحت  عنوان "اوشو پارک" جذابيتهاي اين فرقه را به ديگران ترويج مي دهند. براساس عقايد اين فرقه، زندگي بايد داراي ابعاد عرفاني در سکس باشد و براي اين منظور در مراسم رسمي خود زندگي زناشويي جمعي را بدون قيود اخلاقي تجربه مي نمايند. نام اين مراسم برگرفته از مهمترين مرکز توريستي هند است که به بزرگترين مرکز رسمي روابط جنسي مهشور است. در اين مراسم گروههاي ده نفر يا بيشتر با يکديگر همقسم مي شوند هرگز ازدواج نکرده و تا پايان عمر با يکديگر روابط جنسي داشته باشند. سال گذشته نيز اخباري مبني بر جذب دانشجويان ايراني در پونا، شهري در نزديکي بمبئي به اوشو پارک منتشر شد.

اوشو کيست؟ او در 11 دسامبر 1931 در شهر کوج وادا در ايالت مادريا پرادش هندوستان متولد شد. پيروانش بر اين باورند که وي در سن 21 سالگي به اشراق رسيد و در سال 1960 تکنيک منحصر به فرد مراقبه هاي پرتحرک با ديناميک خودش را به وجود آورد. او در سال 1970 پيامي خطاب به غرب فرستاد که پيروانش بر اين باورند که اين پيام باعث شد تا در سال 1974 جمعيت فراواني از سراسر دنيا به پونا در هندوستان آمده تا تحت آموزشهاي او قرار گيرند.

اوشو درباره خود مي گويد: من سرآغاز يک آگاهي کاملا متفاوت هستم. لطفا مرا با گذشته در تماس قرار ندهيد. گذشته حتي ارزش يادآوري هم ندارد. در سال 1980 با دعوت از مريدانش به نام سان ياسين (به معناي دوستداران عشق) وارد آمريکا شد و در سال 1985 به عنوان بزرگترين مرد معنوي جهان به دليل فساد جنسي و اخلاقي از اين کشور اخراج شد. شعار اصلي اوشو رهبر فرقه ياد شده اين است که هيچ قانوني در دنيا وجود ندارد بايد رسوم و عادات را شکست تا نظم آسماني و نظم خدايي که فقط از اتحاد دو جنس زن و مرد ايجاد مي شود، پديد آيد.

پيروان اين عرفان منحرف، سخنان اوشو را که اغلب به صورت سخنراني بوده ، در ششصد جلد جمع آوري و منتشر کرده اند. که گفته مي شود به 30 زبان زنده دنيا ترجمه شده است. اوشو در 19 ژانويه 1990 از دنيا رفت و پيروانش زمان مرگ او را زمان ترک اوشو از جسمش مي خوانند. عرفان اوشو جهان را بدون خدا و ديانت متصور است و تکنولوژي، اخلاق گرايي، قانون و تمدن را مانع عرفان مي نامد.